Wat ik onderweg leerde waarnemen bracht mij thuis
Bij mezelf, en bij wie tegenover me zit. Steeds weer. In het moment.
Ik spreek drie talen.
Strategie en overnames
Bestuurskamers waar ik decennia vertoefd heb, hardcore finance en AEX. Een wereld waarin mentale analyse, kasstromen en besluitvorming dagelijks de boventoon voeren.
Cultuur en leiderschap
Als people directeur en change lead, met name in inhoudgedreven en transformerende organisaties. Waar gedrag en eigenaarschap terugkerende hoofdbrekens blijken. En vaak blijven.
Omdat een derde taal amper benut wordt: de taal van het lichaam.
Aanwezigheid en belichaming
Waar samenhang tussen leiderschap en eigenaarschap verrassend helder waarneembaar is. En waar bovendien de bron van tot nu toe nog onbenut en onbekend potentieel en creatiestroom ligt.
Ik ontdekte hoe verbinding
ontstaat voorbij woorden.
Mijn betrokkenheid en zest voor avontuur bracht me 2,5 jaar naar Oost-Afrika. Ik werkte met participatieve werkvormen in gemeenschappen waar we elkaars taal niet spraken.
Door werkelijk aanwezig te zijn. Door nieuwsgierig te blijven, juist wanneer iets ongemakkelijk wordt.
Mijn biografie bepaalde steeds meer mijn biologie.
Ik dook al vroeg avontuurlijk mijn binnenwereld in. Ik moest ook wel — mijn lichaam protesteerde.
Decennia van work hard, play hard werden gedomineerd door grote loyaliteit aan werk. Meer dan wat dan ook in mijn leven. Niet vanuit prestatie-drang of carriere-ambitie. Door bewezen resultaten kreeg ik kans op kans en belandde ik op de directievloer.
Een conceptuele en creatieve geest gecombineerd met een stevig werk ethos zorgde voor een stroom aan oplossingen die steeds lastiger bleek bij te benen. Ook omdat ik graag gaten dichtliep en zaken zelf oploste. En ik niet door had hoe sterk dat overlevingsmechanisme was.
Tot ik anders besloot.
Mijn lichaam werd mijn
belangrijkste raadgever.
Mijn leven liet zich niet meer controleren. Wat authentiek was vond haar weg.
Mede door doorleefde persoonlijke ontwikkelingstrajecten, investering in gedegen opleidingen en certificeringen, en wat ik onderweg leerde waarnemen.
Ik ontwikkelde de beste relatie met mezelf — en met mijn veelzijdige innerlijke team — en van daaruit met alles en iedereen om mij heen. In het moment. Hier & nu.
Leven en dood daagde mij uit om alles aan te gaan. Elke emotie toe te laten. Helemaal. And I did. Ervaren hoeveel levensvreugde aan de andere kant van de emotie bevindt is immens. Bekrachtigend.
Ik merk wanneer mijn frequentie troebel wordt en ik even weg ga bij mijn kern. Ook als dat bij de ander gebeurt.
De spiegel in FMlab is warm, prikkelend en kristalhelder. Juist in die subtiele uitwisseling ligt grootse expansie.
dat is de kern van FMlab